از بس که آسمان دلم ابريست
تمام خاطراتم نمناک شده است
نمي دانم چرا؟
دريا را هم که ديدم
به ياد تو افتادم
روي ماسه هاي ساحل نوشتم
اگر طاقت شنيدن داري
من شهامت گفتن دارم
دوباره به دريا نگاه کردم
باز برگشتم
اين بار روي ماسه ها نوشتم

 دوستت دارم !!!

تقدیم به تنها عشقم  

باران را نگاه کن

آرام می بارد

دل سنگت را در انتهای آب شدن میبینم

اشک چشمان مرا بنگر

که چون باران آرام آرام میبارد

                     از چشم های بی اعتمادم